Dames 2

De kantine van V.V.K. is een arena op zich. De ruimte staat vol foto’s, bekers en sjaals: een opeenstapeling van herinneringen en prestaties. Zelfs de middenstip van de vorige locatie, ooit van echt gras, heeft hier een plek gekregen. Alles ademt clubgeschiedenis en verbondenheid. In een hoek, achter glas en stoffig, staat een altaarachtige opstelling met daarboven: V.V.K. DAMES. Deze geïsoleerde presentatie trok direct de aandacht van Karina Beumer. Het markeert een uitzondering, alsof er een tweede wereld bestaat: zichtbaar maar op afstand.

In haar werk keert ze dit perspectief om. Waar je eerst van buitenaf in de vitrine kijkt, word je nu zelf bekeken. Spelers positioneren zich langs de randen van de ruimte en richten hun blik op de bezoeker. Een spel van posities ontstaat: wie kijkt, en wie wordt bekeken? En wat betekent het om in een hokje geplaatst te worden?

Het werk vertrekt vanuit ervaringen van toetreden en buitengesloten worden, en het zoeken naar een plek binnen een bestaande structuur met impliciete verdelingen en onzichtbare routines. Beumer trainde in Groningen met Dames 2, een team dat zich tijdelijk zonder trainer organiseerde. In die afwezigheid zag ze hoe ruimte kan ontstaan voor een andere vorm van collectiviteit: spelers die hun eigen kader en aanmoediging vormen.

De figuren verschijnen als fresco’s in deze lokale sporttempel: verstild maar geladen met beweging en herhaling. De installatie beweegt tussen individu en groep en bevraagt wat het betekent om onderdeel te zijn van een club. Hoe vormt identiteit zich in relatie tot een rol, een plek of een tenue – en wat gebeurt er wanneer je tegelijk binnen én buiten een gemeenschap staat? – Elles Hesseling

The canteen of V.V.K. is an arena in itself. The space is filled with photographs, trophies and scarves: an accumulation of memories and achievements. Even the centre spot from the former pitch, once real grass, has been placed here. Everything breathes club history and belonging. In a corner, behind glass and slightly dusty, stands an altar-like arrangement with above it: V.V.K. DAMES (translation: WOMEN). This isolated display immediately caught Karina Beumer’s attention, marking an exception, as if a second smaller world exists within the club, visible yet kept at a distance.

In her work she reverses this perspective. Where one would usually look into the display from the outside, the viewer is now being watched. Players position themselves along the edges of the space, directing their gaze toward the visitor. A play of positions emerges: who is looking, and who is being looked at? What does it mean to be placed within a box?

 

The work stems from experiences of inclusion and exclusion, and the search for a place within a structure shaped by implicit divisions and invisible routines. Beumer trained at V.V.K. with the second women’s team, which temporarily operated without a trainer. In that absence of structure, she observed how space can emerge for another form of collectivity: players creating their own framework and support.

 

The figures appear as frescoes within this local temple of sport: still, yet charged with movement and repetition. The installation moves between individual and group, questioning what it means to belong to a club. How is identity shaped in relation to a role, a place, a uniform? And what happens when you are part of a community, and yet remain at its margins? – Elles Hesseling

foto: Julia Odenkirchen

video door Lucas Boerwinkel

De bal is rond – als voetbal en kunst elkaar ontmoeten